|
შემოვიარე ცხრა მთა, ცხრა ბარი, გამაველურეს ლამის ველებმა, ახლა მიამბოს, როგორც ზღაპარში ფიქრმა იმ დღეთა საკვირველება.
და სხვა თვალებით დავაკვირდები, დე, შემოდგომით ზეცა გაბაცდეს და სულში დასკდნენ ნორჩი კვირტები.
მთათა გულმკერდზე შემოკვალთული, და დაღუპვისგან ისევ დამიხსნის, ძარღვებში რომ ჩქეფს სისხლი ქართული.
ფიქრს, ამ დღეების ზვავს რომ იკავებს და ვუკიჟინებ ხევსურის მართვეს თავის ტოლებთან მოფარიკავეს.
და დამკრავს ქარი ველურ ველების, ღამე კი ტკბილად მიამბობს ზღაპარს, განვლილ იმ დღეთა საკვირველების. |


