|
რას მეტყვი ძმაო, მისთანას, რომ არ მსმენოდეს ათასჯერ? სიტყვას ნუ აჭიანურებ!.. მოკლედ გამოსთქვი... გადასჭერ!!
იმ თავიდანვე ვიცოდით? წყალი მაშინაც გვარჩობდა!.. ცეცხლში მაშინაც ვიწოდით!..
შეპყრობილს მრავალ სენითა! ვის გაუკურნავს სნეული რჩევით და მარტო ენითა?
გამდელი მეუბნებოდა... დღეს ის ზღაპარი მცნებად მწამს, მაშინ კი მეცინებოდა.
"უკვდავებისა წყაროსა", დიდ ჭირში გამამხნევებელს, სასურველ სანეტაროსა.
მოლახავს კიდით-კიდესა; არ ერიდება შემთხვევას ბევრ-ჭირის გადამკიდესა.
თვალ-წინ უდგია სნეული; მტერს სასიკვდილოთ შეებრძვის, გინდ იყოს ქაჯი-გრძნეული.
ხელში ჩაიგდებს "წყაროსა"; მოაქვს და სნეულს ასხურებს, რომ ადგეს!.. გაიხაროსა!!
ზრუნავს ვალ-მოხდილ გმირთ-გმირი, ლხინობს და ლხინიც ერგება; გამოვლილი აქვს მას ჭირი!
"უკვდავებისა" მძებნელი! და არა ნაცარ-ქექია, ტიტინა, ქუჩის მტკეპნელი!.. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


