|
ყვავს ჩემი ხველა ვაჩუქე, სულ ჩაეხრინწა ხმა! ვეღარც სიმღერა იმღერა, ვეღარც ლექსები თქვა.
ხის კენწეროზე თვლემს, თავი პრასით აქვს წაკრული, ძახველს ჭამს მთელი თვე.
გააღუღუნებს სოროს, ბუხარსაც ააგიზგიზებს, კეცებს შემოდგამს ორ-ორს.
ხან კი მოხალავს კაკალს, ოჯახსაც გამოაზამთრებს და ერთ-ორ ღარიბ დაქალს.
ავკიდე ზურგზე გუდით, ცხინკა-ჭინკას კი თავადვე ქვა ვასროლინე კუდით,
თეთრიც, წითელიც, მწვანეც! - წი-წი, მითხარი, ჩიტუნავ, ტკბილი იყო თუ მწარე? - არც მწარე იყო, არც ტკბილი, ავჭიკჭიკდები მალე! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


