|
წვიმის ტოტებში ქალაქი მოჩანს, როგორც ძალიან დიდი სოფელი. მკვდარი ფოთლებით სავსეა ქუჩა, მე ვარ ფოთლების ჭირისუფალი.
ცამ დაუბრუნა ერთი ათასად, ლამაზი არი წვიმა და ქარი, ფოთოლი კიდევ კვდება ლამაზად.
წვეთები, როგორც ცრემლები ბავშვის… მე ქუდს მოვიხდი და შევაბიჯებ წვიმაში, როგორც საკუთარ სახლში. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


