კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ხუთშაბათი, 19 ნოემბერი 2026 08:34

 

 

 

...თქვენ, მკვიდრნო ქართლისანო,

მოიხსენენით კეთილნი ჩემნი...

და სახლსა ჩვენსა ნუ შეურაცხჰყოფთ...

                                              ვახტანგის ანდერძი

 

მოგეხსენებათ, რა ძნელია პოემის წერა;

არა ერთი და ორი გახდა ამ საქმის წერა.

ეს, არცთუ ისე იოლი საქმე, -

როგორ დავიწყო,

სით მივუდგე,

მირჩიეთ -

რა ვქნა!

 

დავიწყო ისე, როგორც სხვები იწყებენ ხოლმე, -

რატომღაც გული არ მაძლევს ნებას.

არადა, უშნოდ რომ მოვედვა ღობეს და ყორეს -

ეს შეიძლება?! -

რა თქმა უნდა -

არ შეიძლება!

 

რაც არის - არის -

გავარდეს ჯანი.

თუ გინდა, ლაფი დამასხან თავზე -

ესე პოემა იწყება ასე:

 

ვახტანგმა გადინადირა ქედი მაღალი - ტყიანი;

ვერ მოჰკლა ფური,

ვერც ხარი;

- ვაზირნი რას იტყვიანო!

ხელმოცარულმან მეფემან შორით შენიშნა ჭალა.

ჩამოხტნენ.

ბრძანა - დაჯდომა.

ცხენთ დაუყარეს ჩალა.

აღმოხდა მწუხრის ვარსკვლავი -

მკვდარი გზის მაჩანჩალა.

ულაყთა - 

ლაგამწაყრილთა -

შეახრამუნეს ჩალა.

 

ვახტანგმა წყალი ისურვა,

გაიქცნენ: -

მოვიტანთო!

ვაზირს ეწადა რამ ეთქვა -

იჩქითად,

სწორედ ამ დროს,

მოიჭრა წყალზე წასული -

გადასდიოდა ხვითქი.

- რა დაგემართა,

თქვი ჩქარა!

თქვა: -

მადროვეთო,

ვიტყვი!..

 

- ვითარცა მოგეხსენებათ, წარვედ მოტანად წყალისად;

ვეძებე,

მივდექ-მოვდექი, -

წყარო ვერ ვპოვე ღარისა.

 

შევხედე:

ღელე დიოდა, -

თვალნი გამიხდნენ ფართონი.

ვიფიქრე: -

ღელეს წავიღებ, -

რას მიმიხვდება პატრონი!

 

გავბრიყვდი,

ვიგულმავიწყე

ყოვლისმხედველი უფალი.

მყისვე ყრანტეში ჩავხოხდი -

გავწირე კაბა-ჯუბანი.

ღელეს მივადექ...

და როცა

ჩქერალს შევუდგი ტაგანი, -

წყალი გაცხელდა,

ადუღდა...

შევკრთი, -

დამეცა თავზარი.

 

მუხლზე დავეცი -

ავტირდი,

ვახშირე პირჯვრის წერანი;

არ შემეწია

არც ღმერთი,

არც მზე,

არც წერამწერალი.

 

დამსაჯეთ!

ჩემზედ ახია 

გზანი უღაღნი ჯანაბის.

ახია ჩემზე გაშავდეს

ჩემი სახლი და ჯალაბი.

 

აბრძანდა მეფე.

მუნთქვესვე

ფეხზე წამოხტა ყველაყა;

წყალი - ადუღდა რომელიც -

უნდოდა ყველას ენახა.

 

მივიდნენ -

შეცბნენ...

მარტოდენ

მეფე გალაღდა ნამეტურ;

წყლის ღვთაებრივი ნიშატი -

იგრძნო,

შენიშნა რამეთუ.

 

ხმას არ იღებდა ხელმწიფე.

ვაზირთა შეჰქმნეს ყაყანი;

ზოგმა ცას ეჭვით გახედა,

ზოგმა გასინჯა ტაგანი...

 

მეფემ აღაღო ბაგენი

და შეწყდა მყის ლაპარაკი.

წარმოსთქვა: -

იყავნ ქალაქი!

და... აღმოცენდა ქალაქი.

 

* * * * * * *

 

სიტყვა მეფის, საქმე შენი -

შოშიტა და შიოშ...

- რაღა გვინდა აწი წყნეთში,

ანდა მცხეთაშიო!..

 

მცხეთით,

წყნეთით,

თუხარისით;

ჩორთით,

ოთხით,

თოხარიკით -

უხალისოდ,

თუ ხალისით

მოაშურა ხალხმა თბილისს...

 

ქვამ ქვა იგრძნო.

ძელმა - ძელი.

ჩაიყარა საძირკველი.

დაიბადა თბილისელი.

სტუმარს დახვდა მასპინძელი.

და...

მზე როდესაც მოადგა 

აღმოსავლეთით თბილისს, -

მცხეთას დაეცა თბილისის

ვეებერთელა ჩრდილი.

 

პოეზიის გვერდი   • • •   პოეზია - მუხრან მაჭავარიანი  • • •   მუხრან მაჭავარიანის პოეზია

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen