* მადლობა დიდი... *
მადლობა დიდი,
მადლობა დიდი,
სამყაროს ასე ლამაზად მომწყობს,
კანონებიდან, ყველაზე უფრო,
მიზიდულობის კანონი მომწონს.
* მე ამ კაბაში მომწონხარ ძაან... *
მე ამ კაბაში მომწონხარ ძაან,
ძაან კი არა, მომწონხარ ძლიერ,
როგორ მინდოდა დამალვა ამის,
მაგრამ საკუთარ თავს ვეღარ ვძლიე.
* ალბათ, წინასწარ, არავინ იცის... *
ალბათ, წინასწარ, არავინ იცის,
ვით მოუშუშებს ყველას იარებს,
ეს გაზაფხული,
რაღაც სულ მალე,
მიწის სურნელს რომ დაატრიალებს.
* მივდივარ ჩემთვის *
მივდივარ ჩემთვის,
სხვა არა ხდება,
მე მგონი, არვის
არაფერს ვუშლი
გაზაფხულია,
ამინდი ურევს,
შენ და ქარს ერთად
გიხუტებთ გულში.
* ბალახებს *
წლები გასულან, წლები გასულან,
ო, მოგონებებს როგორ მივნებდი,
რა დამავიწყებს, პატარობისას,
ფეხის გულზე რომ მიღიტინებდით.
* აკორდეონი *
ვინ იცის, ქვეყნად,
თანაც მხოლოდ,
გაწელვით ერთით,
ამოგიყრია
რამდენისთვის
გულიდან დარდი.
* კმაყოფილი ვარ... *
კმაყოფილი ვარ დღევანდელი დღით,
კმაყოფილი ვარ იმით, რაც არის,
სამსახურიდან შინ მომავალმა
ბავშვებს ვუყიდე შვრიის ნამცხვარი.
* ჩემს ბავშვობაში... *
ჩემს ბავშვობაში აქ ფურნე იყო,
მომაგონდება და მწყდება გული,
რიგიც იცოდა, არც ისე დიდი
და გემრიელი ცხვებოდა პური.
* ჯარჯი ფხოველს *
თოვლმა ჩაჰკეტა შუაფხოს გზები,
შუაფხო ისევ სამყაროს მოსწყდა
და უღიმღამო ქოხმახებიდან
მამაკაცების ყმუილი ისმის.
* აღწერა იმის..."
აღწერა იმის,
ვიხილე რაიც,
ჩემთვის სრულებით
არ არის ძნელი:
ელოდებოდა ავტობუსს ქალი,
როგორც წვიმაში ქათამი სველი.
* ბაყაყებს *
აბა, უთქვენოდ
რა იქნება სოფელი ჩემი,
აბა, უთქვენოდ
რა იქნება აგვისტოს ღამე,
დღეებს კი არა,
აგვისტო რომ მოახლოვდება,
გაგეცინებათ,
ვითვლი ხოლმე წუთებს და წამებს.
* სკოლის მეორე დარაჯიც მახსოვს... *
სკოლის მეორე დარაჯიც მახსოვს,
ჯურუ ერქვა და ვეძახდით ჯურუს.
რაც თავი მახსოვს,
ახვევდა თუთუნს,
კიბეზე იჯდა,
ეწეოდა, ან ახველებდა.
* ლისის ტბის ლერწმებს*
თითქოს და რაღაც გულზე მომწიწკნის,
ამეშლებიან უმალ ფიქრები,
როდესაც ქარის მიმართულებით
ყველანი ერთად გადაიხრებით.
* მინდა, ვიღაცას მადლობა ვუთხრა *
მინდა, ვიღაცას მადლობა ვუთხრა,
სრულიად უცნობ მივიდე კაცთან,
ახლა, ამწუთას, მოულოდნელად,
მე დამეუფლა ასეთი განცდა.
* ყვავი ქალაქის პარკში *
ყვავი ქალაქის პარკში
ისე დაფრინდა,
ჩამოვარდა
მეგონა ხიდან.
* გინდა?.. *
გინდა,
სუფსაში რა გავიფიქრე?
ჩემო მკითხელო, იმასაც გეტყვი:
პოეტი რომ ვარ, კარგია, მაგრამ
რატომ მხატვარი არა ვარ-მეთქი?
* ძაღლები *
რაღაცის გამო
მოხდა მცირე
გაუგებრობა.
თუმცა, წამებში
ინციდენტი
ამოიწურა.
* მკითხველს *
მე იმ დასკვნამდე მივედი უკვე,
გაგიმხელ ამას, როგორც მეგობარს,
ერთი სიცოცხლე ცოტაა ძაან,
ერთი სიცოცხლ მე არ მეყოფა.
* თანდათან წყდება წელში მარტი *
თანდათან წყდება წელში მარტი,
თუ დამიჯერებთ,
ხმაც მესმის წყდომის.
საცაა მოვა აპრილი ახლა,
ვიღაცას კიდეც უნახავს მგონი.
* ციცინათელებს *
ნეტავ ვიცოდე,
სად გძინავთ ახლა,
რომ თბილ ღუმელთან
გაგითბოთ ფრთები;
რა უსაშველო
ზამთარი დადგა,
რა ადრიანად ჩამოთოვა
ინჩხურის მთები.
* ტყემალმა იცის*
ტყემალმა იცის
გამოხტომა
ხანდახან თორემ,
ნუშს აყვავება
არ მგონია,
დაასწროს რამემ.
* ჰაერში დადგა სექტემბრის სუნი... *
ჰაერში დადგა სექტემბრის სუნი,
თვეებს თავისი სუნით ვცნობ ყველას.
ჰა, დიდი დიდი, ერთ თვეში შევცდე,
ისე, იცოდეთ,
რომ ვცდები ძნელად.
*გამოდიოდა საცეკვაოდ...*
გამოდიოდა საცეკვაოდ,
გვეგონა ყველას,
როდესაც სთხოვა
მას წამყვანმა
გამოსვლა სიტყვით.
* ჩემი სოფელი *
უხერხულა, ნამდვილად, თორემ
ახლა ქუჩაში პერანგით ვივლი
არსად არავის არ მოსწრებია
ზამთრის ქარი და ასეთი თბილი.
* კიმი ალიაშვილს *
მკერდგაღეღილი შემხვდი ქუჩაში,
ასეც არ ვარგა, გითხრა მართალი,
პალტო ზრდილობის გამო თუ გეცვა,
ფეხზე გეკიდა, ბიჭო ზამთარი.
* ექთანი *
ეძვირა, მაგრამ
მაინც მობრუნდა
და სამი ცალი
იყიდა ტიტა.
* მდინარე აბაშაში *
ღორჯოებს ვიჭერთ და
ქვების ქვეშ ხელიდან
გვსხლტდება თევზი.
დღეს ჩვენ აქ იმდენი
სიხარული გველის,
რამდენიც ქვაც ჰყრია
ამ მდინარეში.
* რაჭაში ქორწილს ვიგონებ *
რაჭაში ქორწილს ვიგონებ,
კიდევ ვიგონებ აი, რას:
დიდი და პატარა ცეკვავდა,
ქალები უკრავდნენ დაირას.
* ნუშები რიკოთის გზაზე *
გამოპარულებს ჰგავდნენ სახლიდან
ცნობიმოყვარე ეგზომ თვალებით,
რიკოთის გზაზე, ჩუმათელეთთან
ნუშები არასრულწლოვანები.
* ლეკვები ლისის ტბის გზაზე *
განა მარტო მომეფერნენ,
განა შემხვდნენ როგორც ვინმეს,
თვალიც დიდხანს გამაყოლეს,
კუდიც დიდხანს მიქიცინეს.
* თუშები *
მეტი საქმე არ მქონია,
ჭორაობა დამიწყია,
იმდენი აქვთ ვარსკვლავები,
სად წაიღონ არ იციან.
* თუ ასე ჭამაო... *
თუ ასე ჭამაო, ამ კაცმა
სახლამდე პური,
თან გაზაფხულის საღამოა
ისეთი წყნარი;
შინ რას მიიტანს ის დალოცვილი,
ვაი, მაგისი, ასე რომ ვთქვათ,
ცოლ-შვილის ბრალი.
* ლეხაინდრაოს საშუალო სკოლის ეზოს კალიებს *
საოცარია, ჩემო კარგებო,
ბავშვის გულს ასე
როგორ ათბობდით;
სახლი არ გქონდათ?
კარი არ გქონდათ?
მთელი დღე გარეთ
როგორ დახტოდით?
* მიტოვებული სადგური *
მარინა თექთუმანიძეს
კიდევ კარგი, რომ
მატარებელი
სულ ერთი წუთით
გაჩერდა მხოლოდ.
* მზისადარი ერქვა... *
მზისადარი ერქვა,
მაგრამ
იგი უფრო მთვარეს ჰგავდა,
ვისთვის იყო იგი მზე და
ვისთვის - მთვარე ამოსული.
* ბასიოს *
გადავიკიხე კიდევ ერთხელ
ლექსები შენი,
ჩანახატები, უფრო სწორად,
პაწაწინები.
თითოეული მოგინდება
ჩარჩოში ჩასვა,
მაინც რამდენი
სამშობლოში გივლია მარტო.
* კი არ საუბრობდა *
კი არ საუბრობდა,
ცეკვავდაო თითქოს,
ისე შლიდა ხელებს,
თავის თითებითურთ.
* ღმერთმა ასეთი დაგბადა *
ღმერთმა ასეთი დაგბადა,
ღმერთი ყოველთვის გფარავდეს,
მზესავით გასცემ სითბოს და
მზესავით ითხოვ არაფერს.
* რა კარგი შედარებაა *
რა კარგი შედარებაა,
ყველაფერს უნდა გამგონი:
აბრეშუმივით ნაზია,
აბრაშუმივით დამყოლი.
* მერაბ კოსტავას პანაშვიდის მერე *
თან მოგონებად რა უცებ იქცა,
ეს შემოდგომის საღამო წყნარი.
ჭერდაბზარული ოთახი შენი,
კარადა, კუბო და როიალი.
* საგარეუბნო მატარებელში *
ქალი,
ასე, ორმოცი წლის,
თუ იღლება
ნეტა ქსოვით?
* ნათია ოდილავძის ხსოვნას *
სამყარო,
შენ რომ
გიყვარდა ასე,
ერთი ღიმილით
ნაკლები დარჩა.
* სურო *
უნდა ყველაფერს
შემოეხვიოს
და ყველაფერი
სამუდამოდ
ჩაიკრას გულში.
* კინაღამ... *
გორი - ქარელის
გზის მონაკვეთზე
კინაღამ ქარმა
წაიღო ქორი.
* კვირა დღე *
ვიღაცა ქალმა
საფლავზე დადო
აყვავებული
რაღაცის ტოტი.
* ფიფქებს *
იმერეთს კიდევ
რაღა მეტი
დახატვა უნდა,
მოგცლიათ ერთი.
* ძაღლები ზაფხულში *
კი არ იწვნენ,
ეყარნენ,
ზოგი
არც კი სუნთქავდა.
* ზაფხული *
ვიღაცის ჭასთან
ჯარისკაცებმა,
სულმოუთქმელად,
ერთი ვედრო
დალიეს წყალი.


