კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ხუთშაბათი, 19 ნოემბერი 2026 01:51

 

მზე ცაზე ისე თრთოლვით კვდებოდა,

როგორც დაჭრილი გლადიატორი,

შუქთა შუბები შუა ტყდებოდა

და იხრებოდა ოქროს სასწორი.


შორს ქედებზე კი, ზანტად აშლილი,

ისე დაეშვა ჩრდილთა მარაო, -

თითქოს მიჯნური, გლოვით დაღლილი

სატრფოს კუბოსთან დაიხარაო!


აქა-იქ, სხივებდანაცემები,

ისე წითლობდა ღრუბელთ კრებული,

ვით ბაგეთეთრი ქრიზანტემები,

დაკოდილ ნუკრის სისხლმოცხებული!


დადუმდა მიწა, შუქდანაშორი,

დაფიქრდნენ მთანი ბნელ რაღაცაზე,

და მზე კი, როგორც გლადიატორი

ისეთი თრთოლვით კვდებოდა ცაზე!


შენც მე მზესავით მეთხოვებოდი

და გიშრის თვალი ცრემლში ცურავდა, -

მე კი შენს ცრემლებს უხმოდ ვხვდებოდი

და სიკვდილის ფრთა სულს მიბურავდა!


შენ საყვედური გაიმეორე

და შემეკითხე უკანასკნელად:

- "ჩვენ ხომ გვიყვარდა ერთი-მეორე,

მაშ რად ვუჯდებით სიყვარულს მკვლელად"?..


მითხარ "მშვიდობით!" და საზარელად

გაიხმაურა კვნესამ ჩემს გულში

და ერთი წამით მოულოდნელად

გადავიხედე მთელს ჩვენს წარსულში,


და, ვით ტბის ფონზე თეთრი გედები,

ისე გამწკრივდნენ ჩემს წინ ის დღენი,

რაც შენ მაჩუქე ზღვა იმედებით,

რაც მე გაჩუქე და მოგიძღვენი.


ავცრემლდი, ხელი შემოგაშველე

და გთხოვდი, გთხოვდი - დამბრუნებოდი,

მაგრამ წინ დამხვდა სიცარიელე,

შენ კი მზესავით მთებს შორდებოდი.


და სულ ამაოდ გეძახდა სული

ამაოდ გდევდი თვალგანასწორი;

შენ მზე იყავი ჩემთვის ჩასული,

მე კი დაჭრილი გლადიატორი!

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen