|
თითქოს ახლო ვარ სამოთხის კართან, და თითქოს ჩვენზე ლოცულობს ქარი, მე სახლში შენი სურნელი წამყვა და გულზე შენი თითების კვალი.
შენზე ლოცვები წვიმებად უვლის, მე მზეში შენი ღიმილი ვიგრძენ და ცაში - შენი ლამაზი სული.
სანთელსაც თითქოს ცრემლები შვენის. მე უშენობაც საოცრად მიყვარს, და უშენობაც სავსეა შენით.
და თითქოს სევდას მაშორებს ქარი. მე სახლში შენი ცრემლები წამყვა, და გულზე - შენი თითების კვალი. |


