მთარგმნელი: გიორგი კახიშვილი
|
მე შენს სიყვარულს სულაც არ ვითხოვ, ის საიმედო ქალს აღარ ელის… და მენდე, მე შენს მორიგ გულისსწორს, ეჭვიანობის არა ვწერ წერილს.
აკითხე ხშირად ლექსები ჩემი, ხომ იცი, საქმროებს, განურჩევლად, თავაზიანი მოქცევა გშვენით.
რომ უყვართ კაცთა ძლევის ნაყოფი, რა მძიმე ბედი აქვთ ხოლმე ბედად, საუბრის სითბოც არ აქვთ სამყოფი.
ბედნიერება გექცევა გროშად, რადგანაც სული თუ გაითოშა, ვეღარ გაათბობ უბრალო ვნებით,..
არ მომაკითხო, ჯვარზე გაკრულმა. რა ძალმიძს! შენს ცრუ ბედნიერებას ვერაფრის ძალით მე ვერ განვკურნავ. |


