|
ლამაზი ვარ და კიდეც მიხარიან, ერთი ვინმე დამიწვია ძალიან, ვერ ჰკურნავენ რაც ექიმნი არიან, იეთიმ-გურჯო, შენთვის არა მცალიან.
მოჩვენება ვარ ქვეყნისა სცენაზე, ერთი ძლიერ დამიჩაგრავს ყველაზე, იეთიმ-გურჯსა ვაწერივარ ენაზე.
მოუცლია მარტო ჩემსა თქმაზედა, დამისვია გაყინული ქვაზედა, მაინც კიდევ ვერ მოსულა ჭკვაზედა.
მოგიშალე სახლი, კარი, ბინა მე, ხნიერი ხარ, სად შენა და ვინა მე, ვერ მომხარშავ, ვარ ფოლადი, რკინა მე.
იეთიმ-გურჯო, შენთვის ცეცხლის გენი ვარ, შენ ძია ხარ,მე კი შევარდენი ვარ, არ დამწყევლო, ბოლოს მაინც შენი ვარ. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


