|
ნეტავ ბოლო როდის უნდა მოეღოს, რომ ეს გული მე აღარა მტკიოდეს, ნეტავ ის დღე როდის გამითენდება, უსამართლოდ ცრემლი აღარ მდიოდეს.
ცოდვის შვილმა ერთხელ კაცად ვიარო, სად ვიპოვო ჩემი დარდის გამგები, ჩემი სევდა ძმურად გავუზიარო!
სამუდამოდ მოვრჩე იმ უსამართლოს, ახ, სად არის მართლმსაჯული სუდია, ჩემი ბედი ჩემთან გაასამართლოს.
გამოიცნოს ჩემი ჩანგის ჟღერანი, მუდამ გლოვნა, კვნესა, ცრემლი, გოდება, ნაღვლის მელნით სევდიანი წერანი.
სამუდამოდ მორჩეს და მოისვენოს, მარად იყოს სამარეში დებული, განუტევოს სული და განისვენოს. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


