|
გადასძახე, გააგონე, ეს სიმღერა მრავალთმრავალს, შრომის რიტმი მუდამ ჰპოებს ათასნაირ გამოსავალს.
დაგაყვედრის, ან რა შველას, ანუ რა ვალს, ჰკითხე შენს გულს, გაოხრებულს და მწარე თავგადასავალს.
დაგივარდა, ტყვიამ დაჰკრა დაირასა, სამუდამოდ შენი გული ძველი ხმისთვის დაირაზა.
სჯობნის, თავი. შენ ერთს ითხოვ, აი რასა: სხვისკენ მაინც ნუ იწვდენენ სასიკვდილო ბაირაღსა.
არ იგონებ უგზოობას, მწარე დარებს, დიდი ხნიდან, ის ძველი გზა არ იცი, სად მიგატარებს?
უუნებოდ და ხან შეშლილს დაგადარებს, გადაგჩეხავს, გადაგისვრის, არც გკლავს და არც გაგატარებს.
თვალახვევა და სიბნელე შავი ბლონდის, სულ ახალი ხანა მოდის, გული კი არ დაგიღონდეს:
ენა ჰქონდეს, ჭკუაც ჰქონდეს, ჯანიც ჰქონდეს, მაინც ჩიხთან ხერხით ვეღარ გაჰქონდეს და გამოჰქონდეს? |
| პოეზიის გვერდი • • • |


