მთარგმნელი: გივი ალხაზიშვილი
|
მე ვტოვებ ქალაქს საღამოისას, მაკრთობს ხმაურით, ხმებით მგრგვინავით, თუმცა შორიდან ისევ მოისმის ხმა მოქირქილე და დამცინავი.
არც გიფიქრიათ ჩემი დანდობა, მყისვე ჩამქოლეთ, არ შემეწიეთ, თქვენ ჩემი ტანჯვით გსურდათ გართობა.
თავისუფლებას ვეღარ წამართმევთ, გავრბივარ მწირი, ობლად შთენილი, პურის ყანაში, მზე რომ ანათებს.
ვრცელი ველები და მე არ ვცხრები, მე დავეცემი ლურჯ ღიღილოსთან, მიწას ჭაღარით მივენარცხები.
მაპკურე შენი ბროლის წვეთები, მე მეამბოხე სულს მოვასვენებ, სულს გატანჯულს და მოვითენთები.
მზე ჩამავალი ზეცის ფერს შეცვლის, გრილი ნიავი თმას ამიწეწავს, თმას ამიწეწავს ადრე შევერცხლილს. |


