|
ტოკავდა მკერდი, შენთვის ლექსს ვწერდი, მწამდა - მშვიდობას სულსა მოჰბერდი!
შენ ერთს მოგმართე, შენ კი მომიძღვენ სამარე ფართე.
კვლავ გიმეორებ: ოცნებას მსხვრეულს ვერ გაასწორებ!
ცრემლად დავგორდი. აღარ მიყვარხარ... გასწი, გამშორდი! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


