მთარგმნელი: მაგალი თოდუა
|
ნეტავი მუდამ დღე ყოფილიყო, არ დამდგარიყო არასდროს ღამე. მე ბაგეთაგან შენთა, ძვირფასო, მომწყვეტდა მაშინ ამქვეყნად რამე!
ღრიანკლის მსგავსად რომ არ ეცოცათ, მე ღრიანკალი არ დამგესლავდა, და იქნებ ერთხანს კიდევ მეცოცხლა!
რომ არ გვიხმობდეს ტუჩების ქვემოთ, ვარსკვლავი ჩემი მეხვაშიადე არ იქნებოდა, ძვირფასო ჩემო.
სათნოებით და სიკეთით სავსე, მაშინ სულ ასე ვერ დამავსებდა სოფლის სიავე, ახლა რომ მავსებს.
გავშორდე მას და კვლავ ვეღარ ვერთო, მაშინ სოფელი ჩალად არ მიღირს, ანდა სიცოცხლეს რას ვაქნევ, ღმერთო! |


