|
შიშით ჩამკვიდრდა კიდურებში ზამთრის სიზანტე, შიშმა აოტა კაენიდან მოდგმა აბელთა, შიში ჩაგითრევს, უმსგავსობას ვიდრე იზამდე და ჯამბაზივით ჩაგაოთხებს ჩამწყდარ საბელთან.
შიშის თავადი მწუხარებას პირზე გაფენდა, შიშმა მოგწყვიტა დედის საშოს, შიშით იზარდე და შენი თავიც შიშნეულად შემოგაბერდა.
და კაცთა მოდგმას დასამცრობად სწავლობს და ირკვევს; და ასე მუდამ, ქანაანთან ქარი ქანაობს,
მაგრამ შიში სძრავს სასიკვდილოდ უძრავ ფარაონს და სამყაროშიც საუკუნო შიში ბატონობს… |


