|
ქუჩა პოეტად დარჩა ოცდაათიან წლების, გაცვეთილი აქვს ლანჩა, დარჩა კანი და ძვლები.
ზამთრით ახარებს ნელი. ო, შეშლილია იგი, თუ - წინასწარის მთქმელი?
ისმენს ოცნება მწირი, და ისევ უცნობ ტკივილს გრძნობს უდროობის გმირი. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
|
ქუჩა პოეტად დარჩა ოცდაათიან წლების, გაცვეთილი აქვს ლანჩა, დარჩა კანი და ძვლები.
ზამთრით ახარებს ნელი. ო, შეშლილია იგი, თუ - წინასწარის მთქმელი?
ისმენს ოცნება მწირი, და ისევ უცნობ ტკივილს გრძნობს უდროობის გმირი. |
| პოეზიის გვერდი • • • |