|
ტირიფი ტირის მდინარის პირის და თავის გმირის თავგადასავალს. (აქ მრავლობითი იდგა კოპიტი - მარადყოფითი შრიალით სავსე). ფერმკრთალი მუზა, შემკრთალი მუზა, ნამდვილი მუზა დე მიუსსესი ტირის, რომ დღემდე მიუსსეს შემდეგ... ოცნებავ, შესდეგ! აი, მიზეზი. ტირიფი ტირის. მე ცრემლის ხშირის არა ვარ მომხრე: არაა წესი. დრო ანთებს რკინას, დროს აღარ სძინავს და ქუხს, და გრგვინავს ჩვენი კონგრესი. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


