|
იღვიძებს სფინქსი, სისხლის ტბორი ცას შერევია, იწვის ცარგვალი, - რაღაც ხდება ძველ აზიაში, - გახედავს ქალაქს შაოსანი ვინმე დიაცი და უცნობ ბექზე ატირდება იერემია.
ბრუნავს ხომლი და მთვარიანში ისმის გნიასი და ცრემლიანი ოცნებები ესაიასი კვლავინდებურად შემოდგომის ქარში ქრებიან.
თუმც სიკეთის ბჭე უკეთურმა უკვე შეხურა, წყავს საწყაული, - იწონება ნაკლიც, მშვენებაც, დრო კი ძველ ქუჩებს მიუყვება ოჩოფეხურად. და გაზაფხულის გულუბრყვილო ამომღერებას კვლავ ნაღვლიანად ელოდება ზამთრის ბეღურა... |


