|
ეს მერე, როცა ფერს შეუცვლის ტუჩებს ღალატი და დასასრული ფოთოლცვენას დაემგვანება, ავეთქვიფები ჩამუქებულ ნისლებს ქალაქის და არასოდეს, აღარავინ არ მეყვარება.
როცა მზერასაც ლიბრისფერი გაეკარება, მე გავიქცევი სიცოცხლისგან ასე ეული და არასოდეს, აღარავინ არ მეყვარება.
და მონატრება სულთან ერთად გამეპარება, გადავინაცვლებ მარმარილოს მომცრო დაფაზე და არასოდეს, აღარავინ არ მეყვარება... |


