კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ხუთშაბათი, 19 ნოემბერი 2026 01:35

 

ეუბნებოდა თავის ლეკვს

მთაზე მდგომარე ძუ-მგელი:

„აი, შიშველი ფერდობი,

სადაც ვირბინეთ წუხელის.


მე მახსოვს, ძველად აქედან

დაღმართს ჩასდევდა ტყეები

იქამდე, სადაც მოსჩანან

პირველი მოსახლეები.


დავთარეშობდით, - სად იყვნენ

აქ ჩვენი დამნახავები?!

რამდენჯერ აგვიყვანია

იმ ღობეებთან კრავები!


შეღამდებოდა - გიყვარდეს

უშობლები და ზაქები!

მკერდს გვიღებავდა იმათი

წითელი სისხლის ლაქები.


მერე გაჩეხეს, გაკაფეს,

ტურფა ტყე გაატიალეს

და ბუნაგები ჩვენი მთლად

ცეცხლებად ააბრიალეს.


ორფეხა საშინელება

უძღომელი და ხარბია.

ვაგლახ, იმათი ბალღები

ჩვენს ნააკვნარზე დარბიან!“


პირი იბრუნეს: დილითვე

გადავლა სურდათ ქედისა.

ლეკვს გადაედო სიბრაზე

და აღშფოთება დედისა.


გარბოდნენ სერზე ძუნძულით

გამწყრალნი, გულნატკენები;

უკან ყურები წაეწყოთ,

წინ წამოეგდოთ ენები.


ხევებში ჰყრიდნენ ნაპერწკლებს

რისხვით მგზნებარე თვალები.

ნესტიან მიწას დაეტყო

იმათი ნატერფალები.


დაეტყო... ცაში დნებოდა

ბურუსი აორთქლებული.

მხეცებს კვალდაკვალ მისდევდა

კაცი თოფმომარჯვებული.


საღამოს ტურფად აჰყვავდა

შნო გლეხთა კარ - მიდამოსი.

ზეგანზე ეზოს დაშვენდა

ზურმუხტოვანი სამოსი.


ბეღლის წინ დაღლილ მოსახლეს

მუხლებზე ეწყო მკლავები...

ჩამავალ მზეზე შრებოდნენ

მარილმოყრილი ტყავები.

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen