|
ასე არის, მუდამ ასე, შურისგება ვიცი მოდის, შენ ჭაბუკის მუდარაზე თუ ხმამაღლა იცინოდი;
ჩემს მუდარას და გოდებას ახლა თურმე ჩემი მშვიდი გამოხედვა გაგონდება.
და მზერასაც მარიდებდი, სხვა მიყვარსო - წუწუნებდი, სხვა ნახეო - მარიგებდი.
მიპასუზე რაღას ელი? ეს არ არის გამოცანა, გაჭირვებით ასახსნელი.
მინახულებ, მომეხვევი, ბროლის ცრემლებს ნუღარა ღვრი მოგოგმანდი, მომე ხელი. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


