კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ხუთშაბათი, 19 ნოემბერი 2026 19:48

I

 

მერემედ ვიქცევი სიბერისას

და ტრიალ ტრამალზე გავიჭრები

რომ ისევ ვუმრავლო იბერიას

მერნები, რაშები, ტაიჭები,


ჯურები, ურები, ალათები,

რახსები, ნისლები, ზერდაგები,

შავრები, ნიშები, ამლაკები,

ქარცები, ლუშები, ტრედანები,


ხზედები, თაფლები, სარიები,

ლურჯები, სისვები, საღარები

ქურნები, ლეგნები, გაქირები,

ჟღალები, შვინდები, მარქაფები,


ლაფშები, წაბლები, აბრაშები

ჯირითში ქარიშხლებს გაუსწრებენ

და წვრილმან წრიალსაც გადავრჩები -

კვდომის და არყოფნის მაუწყებელს.


სიცილი წასკდებათ მატაოცებს,

რომ არა ვჩალიჩობ არცერთივით,

არც მათი ქირქილი გამაოცებს,

არც მათი ხუმრობა გაცვეთილი.


მომძაგდა ღავღავი ქალაქური,

დავტოვებ დაღვრემილ ცათამბჯენებს,

რემების დგრიალი, თქარათქური

აწმყოდან მყობადში გამაჭენებს.


თავს აღარ დამქუხებს მეხისებრად

მჭექარე მუსიკა რესტორნების,

ჰაერის ჩასუნთქვა მეღირსება

მთრთოლვარე თეთრონის ნესტოებით.

 

II

 

ველებზე გამყვება უამრავი

ჰუნე და ჯინიბი საბალახოდ,

რომ ფუჭი ფუსფუსის გულამრევი

სამანი ადრევე გადავლახოთ.


და ქვეყნის მარჩენალ-შემმოსავი

არ ვივლი საწუთროს სტუმარივით,

უცხოს და შინაურს ცხენოსანი

მერემე დავხვდები პურმარილით.


მწყემსურად გავუძლებ სადარდებელს,

ბილიკით ავირბენ გადასახედს,

ტრამალზე დალანდულ მატარებელს

ზემოდან ხმამაღლა გადავძახებ:


ჩამოხტით, ცხენებზე გადაჯექით,

ამხედრდით, მგზავრებო სანატრელო!

კლდე-ღრენი მოკლეზე გადაჭერით,

არც ისე დიდია საქართველო!


სივრცეთა სიშორემ დაგაშინათ,

თუ მცირე საუფლომ დღე-ღამისა?

ეგაა, რაც თვალწინ გადაგშლიათ,

არც ისე დიდია დედამიწა!


იქროლეთ, გაგიცნოთ მთა და ბარმა

ვინც მიწის შვილობა უარყავით…

არადა, ასფალტის ანაბარა

დარჩებით ამ ქვეყნის უნახავნი.

 

III

 

მერემეს ვედრება დაიჯერეთ:

უცეცხლო სიცოცხლე ნახევრდება,

ეგების გახვითქულ ტაიჭებზე

ოდესმე მოასწარით ამხედრება.


დარახტეთ რაშები, ალათები,

რახსები, ნისლები, ზერდაგები,

შავრები, ნიშები, ამლაკები,

ქარცები, ჯურები, ტრედანები,


ხზედები, თაფლები, სარიები,

ლურჯები, სისვები, საღარები,

ლუშები, ლეგნები, გაქირები,

ლაფშები, ჟღალები, მარქაფები.


მერანის მხედარი თავგანწირვით

რად? რისთვის დაცეცხლა აგონიამ

რომ იწვეთ თვალღია გარდაცვლილნი

და მამულს უმზერდეთ ვაგონიდან?


მანქანის ფეთებას გაშმაგებით,

კლდეებზე შესკდომას სასიკვდილოდ,

არა სჯობს - ფიცხელი აბრაშებით

საწუთროს სხვა გზანი გაიკვლიოთ?


იმ რაშთა ელვარი ჟამთასვლაში

ვარსკვლავთა შუქივით უქრობია,

რომლითაც რუსთაველს, ბარათაშვილს

და ვაჟა-ფშაველას უქროლიათ.

 

IV

 

გინახავთ ცისკრისას ნაავდრალზე

ღვარცოფი ქარაფზე გადამხტარი?...

ან როგორ გასცქერის ნადარბაზევს

ოდესღაც სატახტო ნატახტარი?


აქ ცხენთა ბაზრობა ჩაღდებოდა,

ჭიხვინით იძროდნენ ხეობებიც,

ზღვა ხალხი თვრებოდა მსახიობთა,

ჯამბაზთა, მხედართა ხელოვნებით.


ბოშები ვაჭრობდნენ რკინეულით,

სომხები - თევზეულ-თართეულით,

სპარსები - ნუგბარით, ტკბილეულით,

ბერძნები - აბრეშუმ-ფართლეულით.


არაბთა რაშები გასაყიდად

ქართული ალღოთი ფასდებოდა,

რამეთუ უმრწმეს ასაკიდან

არ გვწამდა უცხენოდ არსებობა.


ის დიდი ბაზრობა ჩამკვდარია,

ჭიხვინი არ ისმის გულცხელების,

ბედაურთ მაგიერ ჯაგნარია

და ცივი სისინი უხსენებლის.


მაინც არ მცალია სავაგლახოდ

ჰუნეთა მაშველად გადარჩენილს;

ერთ აჩუს ვიშოვი სატალახოს

შეგირდი რაინდი ლამანჩელის.

 

V

 

მერემედ ვიქცევი სიბერისას

და ტრიალ ტრამალზე გავიჭრები

რომ ისევ ვუმრავლო იბერიას

შავრები, რაშები, ტაიჭები.


მაშტაკა, ჯიმბირი, ჯაფიერი,

გულარღო, არაბა-შავწინწკლება,

იოლა, ჩალია - ჩალისფერი…

არც ერთი არ მივცე დავიწყებას.


და სანამ ცის ნამი დამასველებს

ლურჯ ველთა ბიბინა ბალახივით,

და ვიდრე მიმწუხრი გამასვენებს

ბინდისფერ ცხენების ბალდახინით, -


არაფერს მოვითხოვ გასამრჯელოდ,

ფუჭ სახელ-დიდებას ვერიდები.

ჭიხვინა კვიცებივით ავაჭრელოთ

სამშობლოს ქედები, ველ-მინდვრები.


რომ ახლადშობილი სილამაზე

ღაღადისს ერთვოდეს მერემისას

და ჰქროდნენ გრიგალად იალაღზე

რემები ქართული მერნებისა..

 

პოეზიის გვერდი    • • •   პოეზია - ოთარ ჭელიძე  • • •    ოთარ ჭელიძის პოეზია

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen