|
დღეს შემოდგომის მახარებს ფერი, გახუნებული ზეცა და ველი. თვალებით მინდვრებს მოვეფერები და მინდა ნაზად გადუსვა ხელი.
ფართეხმიანო, დიდო ჭადრებო! თქვენს ახლო გული მაინც იმღერებს, თქვენს ახლო მინდა დაბინადრება.
დაუკორძია დროს თქვენი ტანიც... მაგრამ ბედნიერს ხშირად მსმენია თქვენ გადაგრეხილ შტოების ხმანი.
თქვენ მძიმე ჩრდილებს ვეღარ შევხედავ... გულში ცრემლები ხარბად გროვდება, და ამღერებას წარსულზე ვბედავ.
მოგესალმებით ფოთლებო მკვდარო! თქვენი მშობელი შტოები ხმება, თქვენი პოეტიც დახრული არი.
და გრიგალები თქვენ გუმბათს ხევდენ; როს იდუმალი ჩემ გულს ღელვანი მეფური ხმებით ტკბილად ანგრევდენ.
ფოთლები მკვდარი გადამაყარეთ. მოგონებები მოდგენ ხროებად და თქვენ წინ თავი ჩუმად დავხარე.
შფოთავენ მწარედ დიდი ხეები... მე თქვენ გშორდებით უსაყვედუროდ ჩემ გაზაფხულის ოქროს დღეებო! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


