|
მომგონებიხარ, მომგონებია ლერწმად რხეული შენი სხეული. ეს ვაგონებიც მონგოლებია და სად მივყავარ შენი რჩეული.
მიკვირს, რომ გული კიდევ მთელია. გზამ დაგვაშორა, ტურფავ, ამაღამ და ეს მანძილიც ჩვენი მტერია.
ამგვარ ვარსკვლავით რვეულს ვჟონავდი. გულზე ხელები დამიკრეფია და მიფიქრია ალიონამდი.
ლერწმად რხეული შენი სხეული. ეს ვაგონებიც მონგოლებია და სად მივყავარ შენი რჩეული.
მინდორს დაჰკვრია გაცრილი ნისლი. შენს სათნო სახეს, სახეს ჭკვიანურს, ვინ შეურია მონგოლის სისხლი.
მთები განვვლე და განვვლე ჭალები. საით გავრბივარ შეშფოთებული, მთით მომაშველე შენი თვალები.
ჩაქრნენ ღამეში ჩრდილნი მთებისა. შენზე ვიფიქრო თუ სამშობლოზე? გამხადე ღირსი ყურადღებისა.
შენზე მღერალი. ღამის მთევარი. ახლა მთის იქით ირემს მაგონებ და მე სად მივქრი შენი მდევარი.
ჩაქრნენ ღამეში ჩრდილნი მთებისა. შენზე ვიფიქრო თუ სამშობლოზე? გამხადე ღირსი ყურადღებისა. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


