|
იუმორესკა
მატარებელი მცხეთას გასცდა, - სანატრელი და სანუკვარი, - მამაკაცის დედაკაცთან ყურს ჩამესმის საუბარი:
სექსის სილბო საგრძნობია; რაღაც მოტკბო არის მასში, რაღაც ძალზე ნაცნობია...
(ქალის მზერა, ალბათ, მკაცრი) - გცნობთ და ვერც გცნობთ... - დასძენს ხელად, საშველს ეძებს მამაკაცი.
მოგონილი გაბრაზებით: - გაიხსენეთ! კუდში მსდევდით, მთელ თვეს საშველს არ მაძლევდით!
ვარსკვლავჭყეტით მოჰქრის ღამე, ჭიქის დადგმა გავიგონე - იქ, კუპეში, ღვინოს სვამენ...
- ღმერთო ჩემო! ლილი! თქვენ ხართ! ქალს უთუოდ ეღიმება, ახლა - დუმილს ხმარობს ხერხად.
ქალი - ქალმა მეტი რა ჰქნას: ქმარი ჰყავდა, ახლა არ ჰყავს, - თქვენ, თქვენ საით! - ისიც გაგრას...
კუპე მძინარ კაცებს არხევს, კორიდორში გამოსულან, მამაკაცი სარკმელს აღებს.
რანაირად ჰქსოვენ ბუდეს! კაცი მალ-მალ ჩაიცინებს, ტუჩი - ქალის ყურზე უდევს.
ახლა უკვე ძეგვს გავცქერი. დედაკაცის ჩაცინება: - რა ხართ, რა ხართ ეს კაცები!...
მყვირალობის, ნადირობის: ლილი გახლავს ან მესამის, ან მეოთხე ყვავილობის.
ლახვარ-ხანჯალ-ამოწვდილი; არც მოხუცია, არც ჭაბუკი - ბერბიჭაა გამოცდილი...
კი! - არკვევენ კორდინატებს! ეს არ არის ვარიანტი ის, რომელიც შორს გვინათებს...
გაგრძელებით ძველი ზვირთის - ბარე ოცი, ოცდაათი წლისწინდელი მწველი ფლირტის. |


