|
მარტო არა ვარ... მე გულის ფეთქვა შევადარე შენს კაბის შრიალს. მარტო არა ვარ... და გულის ფეთქვაც ნელ შრიალში ნუთუ შემშლია?..
ვით შევიგრძნო მე სიმარტოვე. აღვივსო ტფობით, დამაცადე, ცოტაც მადროვე...
ზიზინებენ ყურთა რგოლები, გულსა მომესმა... - გულს დუმილიც გაეგონების... |


