|
ზღვას საღამო ედებოდა მუქი, შენ ზღვის პირად სჩანდი, როგორც შუქი.
გაოცება! მშვენიერი ზრახვა.
ვით პირველი გრძნობით გულის ძგერა,
და მტკიოდა… და მტკიოდა გული.
გაოცება, მშვენიერი ზრახვა. |
|
ზღვას საღამო ედებოდა მუქი, შენ ზღვის პირად სჩანდი, როგორც შუქი.
გაოცება! მშვენიერი ზრახვა.
ვით პირველი გრძნობით გულის ძგერა,
და მტკიოდა… და მტკიოდა გული.
გაოცება, მშვენიერი ზრახვა. |