|
სონეტი
საპირისპირო განათების სხივი ფარული შემოესალტა დაუტირებ სახვათა კრებულს ვით შეღამების შუქ-ჩრდილები მთას დაფიქრებულს, ეწვევა სულის საკურთხეველს ახლა სხვა რული.
პალლას ათენას, სიბრძნის ველზე უშფოთვლად რებულს, "შავი ყორანი აზის თავზე" და გაფითრებულს გარს ახვევია დემონების ბილწი არული.
მტკიცედ მივყვები მე ნაკვალევს მზიურ შუბისას, შენ, თმაგაშლილი, თავზე ნაცარგადანაყარი
მე ვარ სიზმარი, შენ - სიზმრების მხილველი ჩუმი მე ვარ ცხედარი, შენ - სუდარის ხარ აბრეშუმი. |


