|
დღეს კლავიშები დაუფარავს მთრთოლვარე ტილებს. როცა თითები, როგორც ნაზი ამორძალები იწყებენ ჯირითს რუხ მინდორზე, მათი რკალები უკანასკნელად აკვნესებენ ცოცხალ წერტილებს.
ამღვრევენ ისევ ფერწასული შენი თვალები, - სცვივა ტილები ნოტებიდან და მოკრძალებით მათი წკარუნი ესალმება თითების ჩრდილებს.
კრთის, როგორც უცხო ყელსახვევი ღანე ხავერდის. და კვიპაროსთა თალხი გუნდი წყვდიადობს ბაღში.
მე დაგიკოცნი ცოდვილ თითებს ტილების მკვლელებს, და მზე მეფური შენს ბაგეებს აამეტყველებს! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


