კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ოთხშაბათი, 18 ნოემბერი 2026 16:22

 

(მესტვირული)

 

I

 

ხოლერამ სთქვა: „ღვთის რისხვა ვარ,

სიკვდილის მოციქულიო;

მიქელ-გაბრიელს ვახლავარ

ერთგული ბოქაულიო,

როგორც მიმინო სამწყეროდ,

სულებზე გაწაფულიო!..

ვერც შემაშინებს მუქარა,

ვერც მომიყიდის ფულიო!..

მივალ, ქორივით ვებდღვნები,

თუ შემხვდა გაწირულიო;

ხორცს ცოდვილ მიწას მივუგდებ

და ცაში მიმაქვს სულიო!..“

 

II

 

დაბრძანდა ღმერთი მაღალი

სამსჯავროდ, გულმოსულია!..

ბრძანებს: „გაფუჭდა ქვეყანა,

ლამის დაჰკარგოს რჯულია!..

მხარე უქცია სწორე გზას,

მრუდე გზას მოარულია,

ვეღარ მოეგო გონებას,

არ იცის სინანულია...

მეყო ამდენი მოთმენა

და მეტი სიბრალულია!

ახლა-კი დროა ვაჩვენო

ძალი და სასწაულია:

აღარ დავზოგო გლეხკაცი,

დავსაჯო დიდებულია!

ქვეყნის მატყუარ ვაჭრებსა

ვეღარ უშველის ფულია!

ჩინოვნიკებიც დავჟლიტო, -

საქმე აქვსთ დახლართულია...

ეს არის ზეცის სასწორი,

საქვეყნოდ დადებულია!..

 

III

 

შეიძრა ცა და ქვეყანა

ამ სიტყვით დიდებულითა,

ფეხზე აღარ დგას ეშმაკი

ჯოჯოხეთს სიხარულითა!..

ასტირდენ ანგელოზები

ამ ქვეყნის სიბრალულითა.

ის ჩვენი წმინდა გიორგი

სავსეა სასწაულითა, -

წინ დაუჩოქებს შემოქმედს

და ევედრება გულითა:

"შენ გააჩინე ქვეყანა

ნებით და სიყვარულითა!..

დღეს რაღად გამოიმეტე

და რად უგზავნი ხოლერას

მახვილით გაბასრულითა?.."

 

IV

 

ბრძანა უფალმა: „გიორგი,

მაგრე რად შეგეშინდაო?

ქართლში გავგზავნე ხოლერა,

იქითკენ გადაფრინდაო,

შიგა და შიგან გამომკის,

თუ კარგად გამიწმინდაო!

ქართლი ღვთისმშობლის ხვედრია,

ძემ ღვთისამ დაიწინდაო;

ქეთევან მისთვის ეწამა

და ნინო მოუვლინდაო;

თამარსა მისი გულისთვის

სულ სისხლის ცრემლი სდინდაო,

და საუკუნოდ გაწირვა

იმისი არც მე მინდაო!..“

 

V

 

გიორგი ჰკადრებს: „დიდება

შენს სულგრძელებას, უფალო!

გინდა ბოროტი გააქრო,

კეთილი კეთილს უცალო!

მაგრამ ხოლერის შიში მაქვს,

ყრუ არის ის და უთვალო,

წარამარ დაეხეტება

უაზროდ, უგზო-უკვალო!..

ვაი თუ ბრალიანებში

გამოურიოს უბრალო!..

თუ შენი ნებაც იქნება,

მე გამისტუმრე, უფალო,

ვინც სასიკვდილე არ არის,

ხელიდან გამოვაცალო!..“

 

VI

 

„კარგიო, - ბრძანა უფალმა, -

ადექი, დაეჩქარეო!

კასპიის ზღვიდან შავ ზღვამდი

სულ ფეხ-ფეხ მოიარეო;

სადაც-კი შეგხვდეს ცოდვილი,

ხოლერას ჩააბარეო,

რომ ვეღარ ნახოს ნათელი,

დაბნელდეს მზე და მთვარეო!..

მაგრამ, თუ ნახო მართალი,

ზე კალთა დააფარეო;

გადაეც ჩემი კურთხევა,

ქვეყნადვე დაამყარეო!

ნუ გამოულევ სიმდიდრეს,

ცოლ-შვილში გაახარეო!..“

 

VII

 

მადლი შესწირა უფალსა,

წამოდგა გახარებული,

სხივებს გადმოყვა მაღლიდან

ნათლით პირ-გაბრწყინვებული;

დადის, დაეძებს მართალ კაცს,

გულ-და-გულ გაჩქარებული.

წინ შეეყრება დიდკაცი,

ყურთმაჯებ გადაგდებული, -

დღეს როგორღაცა ქვეითობს

მამა-პაპობით ქებული!.

არც სახითა ჰგავს წინაპარს,

აღარც ხორცი აქვს, არც სული!..

დროს აჰყვა, მაიმუნობით

დაჰკარგა ყმა და მამული.

მტრის საგულისო გამხდარა,

მსახურებს გაჭირვებული;

ლუკმას მოელის დღიურსა,

შეჰყურებს პირდაღებული...

თუ სადმე, ერთხელ ათასში,

ხელში ჩაიგდო მან ფული,

მაშინვე მიფლანგ-მოფლანგავს,

რჩება მთლად ამოგდებული...

 

VIII

 

შეხედა წმინდა გიორგიმ,

გადააქნია თავია..

- „ეს თავად-აზნაურობა

რა ცუდი სანახავია:

თავისი კარგი დაჰკარგა,

მოიმკო სხვისი ავია;

აღარ სწამს თავის ქვეყანა

და თავის სალოცავია!..

თავის მკვდრებს აღარ იგონებს,

სხვებზე აცვია შავია!

რომ შევიბრალო, არა ღირს!..

აბა, რა საცოდავია?

ისევ ხოლერას დავუთმობ,

იმან გააძროს ტყავია!..

 

IX

 

მოშორდა წმინდა გიორგი...

ცოტა რომ გადაიარა,

წინ, გალეშილი არაყით,

გლეხკაცი შემოეყარა;

ზურგზე ეკიდა არზები,

უბეში მარკა ეყარა;

აღარ ახსოვდა ღვთის ძღვენი,

აღარც საქვეყნო ბეგარა!..

დავიწყებია ხვნა და მკა,

თესვას ახერხებს ვეღარა!..

ღვთის მუშად აღარ ვარგია,

დადის ეშმაკის მკვეხარა!..

 

X

 

ეწყინა წმინდა გიორგის,

მუხლზე დაიკრა ხელია!..

სთქვა: „მაბეზღარი და ლოთი

გლეხკაცად რა სათქმელია?

არ აგონდება სახლ-კარი,

მინდორი, ტყე და ველია;

სუდებში დაეხეტება

და დუქან-დუქან მსვლელია!

გარეშე სტუმრად არ ვარგა,

შინ ცუდი მასპინძელია,

შესძულებია გუთანი,

თოხი, ნამგალი, ცელია.

ადრე რომ დედამიწისა

სულ ოფლით იყო მრწყველია

დღეს ღვინისა და სისხლისა

ბოროტად დამთხეველია!

სხვებს რომ უყურებს უგნური,

იმათი მიმბაძველია!..

ეტყობა, ამის მარჯვენას

ღვთის მადლი გამოელია, -

მიწა მოსავალს უკავებს,

ვენახს უსეტყვავს ელია!

ამისი გამობრუნება

ხელახლად მეტად ძნელია...

აღარ ვარ ამის მოსარჩლე

და კალთის დამფარველია!

ამისი ბინაც აქ იყოს,

სადაც ხოლერის სთველია!..“

 

XI

 

………………………………

 

XII

 

დაღონდა წმინდა გიორგი,

ხმამაღლა იწყო გოდება:

„ვაი, მიმტყუნა იმედმა,

წამიხდა ჩემი ვედრება!..

ყველა წრე გაფუჭებულა,

წამხდარა ყველა წოდება!

ყველაც რომ გაწყდეს ხოლერით,

ზეცას რად შეეცოდება!..“

და ღმერთს რა უთხრას გიორგიმ!

გული მით დაეკოდება.

 

XIII

 

გზაჯვარედინზე გავიდა,

მტირალი, როგორც ქალია;

დაბლა მოიყრის მუხლებსა,

მაღლა ააპყრო თვალია;

ზეციერ მამას შესჩივის,

მლოცველი გულმხურვალია:

„იდიდოს შენი კანონი

და შენი სამართალია!..

დავიწყებია ქართველებს

შენი სესხი და ვალია,

გადაცდენია ძველ გზასა

და დაბნევია კვალია;

მაგრამ იმისი გაქრობა,

ჯერ მაინც, ცოდვა... ბრალია!..

შენს ხელში არის, უფალო,

იმისი მომავალია!..

შეუნდვე ცოდვა და მოეც

შენი მადლი და ძალია!..

ამის მეოხი პატრონი

თვით ზეცის დედოფალია!“

 

XIV

 

იდიდოს წმინდა გიორგი,

რომ საწყლის მეგობარია!..

პირქვე ამხვია მტირალი,

შენდობის მათხოვარია!..

მთლად დედამიწა შეიძრა,

შეირყა მთა და ბარია;

ერთი იქუხა, იელვა,

ცამაც გააღო კარია

და გადმობრძანდა ნათლითა

იესო მაცხოვარია.

წამოაყენა გიორგი,

ღვთის მადლით მოუბარია:

„გიორგი, შენი ვედრება

და შენი სათხოვარია

ზეცამდის მიწვდა სიწმინდით,

გაისმა როგორც ზარია!..

ისმინა შენი უფალმა

და გადმოგსახა ჯვარია,

დედის წილხვედრი ქვეყანა

დღეიდან შენ გაბარია!..

შენ ხელთ იქნება ამიერ

მისი ხმალი და ფარია!“

ბრძანა და ზეცას ამაღლდა,

როგორც ელვა და ქარია!

 

XV

 

გამხიარულდა გიორგი,

პირნათლად გაიცინაო,

მისმა სიცილმა ნათელი

ოთხ-კუთხივ მოაფინაო.

„სეირს ვაჩვენებ ხოლერას! -

სთქვა, - მე წავიფრენ წინაო!..

წავიდეს, როგორც მოსულა,

მონახოს ძველი ბინაო!

ჯერ ისიც კმარა, რაც მოკლა

და ცოდვა ჩაიდინაო:

უფრო მუშა-ხალხს ერჩოლა,

ცრემლები დაადინაო;

არ შეეპუა ექიმებს,

ქვეყანა შეაშინაო,

სულ კუდით ქვას ვასროლინებ,

თუ არ წაეთრა შინაო!“

 

XVI

 

ვენაცვა წმინდა გიორგის,

იმის თეთრ რაშს და შუბსაო!

მთავარი არის მძლეთა-მძლე,

ვინ გაუბედავს ჩხუბსაო!

ისე გაბერავს ხოლერას,

როგორც ტიკჭორას... რუმბსაო!

მაღლით ნათელი ადგია

იმის ბრწყინვალე შუბლსაო.

ამ შაირების გამომთქმელს

სწყალობდეთ თითო რუბსაო.

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen