|
ნაბიჯები დაემსგავსნენ რითმებს... ცრემლებმა კი გრძნობა მომცეს რიტმის... ღმერთი, ალბათ, ამიტომაც მითმენს და მპატიობს სულყველაფერს თითქმის...
ძმაკაცივით თან დამყვება ქარი... რაც მე ზეცა ცრუ ლოცვებით ვბზარე - სხვისთვის უკვე ჩამოკრავდა ზარი. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


