კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ხუთშაბათი, 19 ნოემბერი 2026 13:07

 

 

(ვუძღვნი დ. ს. ბაგრატიონ-დავითის შვილს)

 

თუმცა ქალია, მართ ოდენ

ღვთისაგან დანაბადია!..

ლეკვი ლომისა სწორია:

ძუ იყოს, გინდა ხვადია!


ასე შეჰკადრა დიდ-მეფეს

ჭიაბერ ბრძენმა-სოგრატმა

და მით გამოსთქვა უტყუვრად

მთლად საქართველოს გულისთქმა.


მაგრამ რაცა სთქვა, ცოტა სთქვა:

ვერ გამოხატა სავსებით,

ის, ვინც მეტია ამ ქვეყნად

ყოველთა არსთა არსებით.


ვინც მამა-კაცი გონებით

და გრძნობით დედათ-სქესია!..

სითბო-სინათლის შენათხზვა

დღიურ მნათობის წესია.


გიორგის ნაკვთი, ნამსგავსი,

გმირთ-გმირი, ლომთა-ლომია!

ჰფიქრობს ქვეყანა განკურნოს...

ქვეყანაც მისი მდომია!


ვის არ ჰსურს, ტრფობის ბადეში

რომ მისი ეშხით დაებას?

ვინ არის, თაყვანს რომ არ სცემს

ვით უკვდავებას... ღვთაებას?!


ყოველი კუთხით მოდიან

მეფე და უფლისწულები;

სიცოცხლე მოაქვთ საკმევლად

და ფიანდაზად გულები.


მაგრამ თამარი - „თინათინ“,

არავის ათბობს მნახველსა;

გაურჩეველად, თანასწორ

აფენს კი ყველას ნათელსა.


ვერ შეარყევენ წყარონი

უფსკრულსა დიდი-ზღვისასა!

ვერავინ შესძრავს ვერც ერთს ძაფს

თამარის გულის-თქმისასა!..


ზენაა მისი სურვილი

ქვეყნიურ აღმა-ფრენითა!

არც კალმით დაიხატება,

არც გამოითქმის ენითა!.


ამას ყველას გრძნობს მხარგრძელი,

სხივ-ისრით გამსჭვალულია;

სურვილს უსიტყვოდ გულში ჰკლავს,

გრძნობა მით დაფარულია.


ჰფიქრობს: ამ გრძნობა-საუნჯეს

სამარეს ჩავაბარებო;

თამარს შევსწირავ სიცოცხლეს,

მით ვიშვებ... გავიხარებო!!


თამარიც სხივს ჰფენს სპასალარს,

ხან-და-ხან შეთინათინებს:

არცა აღვიძებს თვის გრძნობას

და აღარც მისას აძინებს!


დაკარგულია იმათთვის

ნაშთი ედემურ-ქონების!

ვინ იცის: ვისი მეტია

ის მსხვერპლი გრძნობა-გონების?


ეს იცის მხოლოდ სამარემ,.

მესაიდუმლემ იმათმა:

ხარბად ჩაჰყლაპა ორივე;

დაჰფარა მათი გულის-თქმა.


წაღმა მბრუნავი ქვეყანა,

ზოგჯერ უკუღმაც ჰტრიალებს:

ერთს რომ ქვესკნელში გააძვრენს,

სხვას აღმა ააფრიალებს.


მზე ჩაგვესვენა... დაბნელდა,,

ძლივს ბჟუტავს ჩვენი ლამპარი;

ჩვენი წარსული ჩვენთვისვე

გამხდარა სიზმარ-ზღაპარი...


თამარს „თათიად“ მორთულსა

ფერ-ცხადად გვიდგმენ სცენაზე,

და ჩვენც მივდივართ სამზერლად,

თვითქო დიდ-გამოფენაზე.


აჰა, ახადეს კრეტსაბმელს...

ოცნებამ შეითამაშა!

მაყურებლები აჟრჟოლდენ,

დასძახეს „ვაშა!“ და „ვაშა!“...


მათ რიცხვში მხოლოდ ორს ვხედავ:

ყურს არ უგდებენ სცენასა,

არც აღტაცებით ტაშს უკვრენ

და არცა სძრავენ ენასა.


სხვაგან ჰქრის მათი გონება

საკუთარ მზე და მთვარისა.

ერთია ნაშთი მხარგრძელის, .

მეორე თვით თამარისა.


თუ იგონებენ წინაპრებს

და მათსა შეთანხმებასა?

გრძნობას უკმევენ სამსხვერპლოდ,

და სწირვენ ქებათ-ქებასა?


რად არ შეუკრავთ ამათაც

წინაპრებსავით ოცნება,

და სხვა-და-სხვა მხრით ორივე

ცალ-ცალკე გაიტყორცნება?!


ეჰ, ვინ გამოსცნობს!?.. ქვეყანა

ორ-პირი, ცვალებადია!..

დღეს ჭირისაგან დამხსნელი,

ხვალ დამჭირავი ბადია!!..

 

პოეზიის გვერდი   • • •     • • •   აკაკი წერეთლის პოეზია/პროზა

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen