დაწვიმე, ცაო, დაწვიმე, რომ გულმა გაიხაროსა,
ამწვანდეს გორი ლამაზი, გულს ვარდი დაიყაროსა,
მიადგეს მაღალ ნაკვეთებს, დალამოს, ჩამოშალოსა,
დაფიქრდეს ყველა სულდგმული, ყურები ჩამოყაროსა,
ზოგმა იცინოს გულითა, ზოგმა კი იმწუხაროსა.
ყველამ ისა ქნას, რაც უნდა, არავინ დაიხაროსა,
ღამით ამოხდეს მარსკვლავი, დღისით კი დაიმალოსა,
სასიამოვნო მზე დადგეს, ღრუბლები გადაჰყაროსა,
ყვავილზე ნამი გაშროს, ქვეყანა გაამშრალოსა.
დაწვიმე მთაო მაღალო, ნუ აამურღვებ წყაროსა!
ძალმა რვთისამა წყაროო, დაგლევდი მოკანკაროსა!


