ჩამავალ მზეში სარკმელი ელავს,
გადაუხატავს ქვეყანა რიონს,
მოწამეთისკენ მივყვები ნელა,
სოფლის ორღობის ჭრელკაბა სიოს.
ისევ ამ ქვეყნად ვბრუნდები, მგონი,
და ისევ ვღელავ, როგორც ვღელავდი,
ბრიალა ცაში ჰკიდია ქორი,
და სიჩუმეში ფეთქავს გელათი.
ოჩოპინტრე
გაგაგა
ფდფდფ
ოჩოპინდრე
მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა