|
ბედკრულსა შემთხვევას შევხვდი მწარესა, მოვაკლდი ქართლისა ტკბილსა არესა, სატრფოს, დედასა, გულ მლმობარესა აწ ვიგლოვ პყრობილი მყინვართ მხარესა, ერთგულთა თან ზრდილთა მოყვასად მხმარესა, ვსტირ თავსა ჩემსა, ვღვრი ცრემლს ღვარესა; ესე სჯობს ვითხრიდე თვით სამარესა.
მტრისგან არ მიმეღო ფიცი ზავისა, ტყვეობით რა ვნახე, კიდე ავისა? გმართებს, ყმანო, ჩაცმა ჩემზედ შავისა, ჰსწუხდეთ, მცხეთის კერძო, სად დამფარესა! ვსტირ თავსა ჩემსა, ვღვრი ცრემლს ღვარესა, ესე სჯობს ვითხრიდე თვით სამარესა. |
