|
ღამემ მოვერცხლილ ძაფების გროვა გადააქსოვა სარკმლის მწვანე ბროლს, სარკეს ანათრთოლს დაუახლოვა და დაათოვა სურათებს, საწოლს.
და ვალალება გრძნობათ დამხობის, და მახსოვს მხოლოდ ცისფერთვალება იდუმალება შორეულ ტრფობის.
მითხარ, მაჩუქე ოცნებათ კრება. უჩინრად ჩნდება ვნებათ ქარბუქი... ეს მართლა ხდება თუ მესიზმრება? |
