მე ერთხელ გითხარ, რომ მინდოდა ცისთვის წამერთვა
სილურჯე, როგორც ულამაზეს თვალების ფერი.
მერე დამშორდი... შენს გამოღმა დაცვივდნენ დღენი
და სიყვარულში გულმა ჩემმა იპერგამენტა.
იმ განშორების სინანული ისევ ანთია!
და რომ ოდესმე დასტოვებდე სამარეს წყეულს,
ნახავდი სახელს, შენი ტრფობით ცამდე აწეულს,
მუსიკას, სადაც დირიჟორი შენი ლანდია.


