|
ჩემი ბედის ანგარიში დამრჩომია გასაკვირად, ტირილ-სიცილის სიმღერა ახლა უნდა ვიწყო პირად.
ყველაფერში დამეძვირა, რა ხომალდიც გავაკეთე, ყველა წყალში ჩამეძირა.
უბედურსა ამ ჩემ თავსა, რა ბაღიც რო გავაშენე, სასაფლაოს დაემსგავსა.
მამის სული შემიკურთხეს, რა სტუმრებიც შევიყვარე, ზედ სუფრაზე დამიფურთხეს.
მოსაკლავად თავს დამადგა, რა ბატკანიც გამოვზარდე, ბოლოს მგელად გამომადგა.
როს მიჭირდა, გამებუტა, რომელი ხატიც ვილოცე, მაგიერად დამაკუტა.
ბოლოს ყველა ბოსლად იქცა, ვარდის კონას ვაკეთებდი, ხელში ჭინჭრად გადამექცა.
სატკივარი შემეჩივლა, სიყვარული შაგყრიაო, - გუბერნატორთან მიჩივლა.
ჩემ სევდების დასაწერად, პრისტავის სახლი გამოდგა, შავიქენი დასაჭერად.
მისთვის მთვლიან მე სულელად, თითონ ვერა გამიგია, სად წავიდე საჩივლელად.
ზღვაზედ წყალი დაუშრება; იეთიმ-გურჯო, მაითმინე, არის გამჩენისა ნება. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


