|
შენ ზეციდან გამოგაგდეს ცოდვისათვის, სიყვარულში, შენც ჩემსავით ობოლი ხარ, ერთი სიყვარული გვერგო ორისათვის, ბავშვად გხედავ და არ ვიცი როგორი ხარ.
ვეჭვიანობ, ამ გულისთვის სამწუხაროდ, გევედრები, არ გამიშვა, მიდარაჯე, რომ სიყვარულს ერთნაირად მოვუაროთ.
გატკინეს და შენც ატკინე საპასუხოდ, ბრალი რომ გაქვს, იცი, მაინც ამპარტავნობ, დაფიქრდი და თავხედურად ნუ მპასუხობ.
რა ვქნა, შენი სიყვარული ვერ დავტიე, ზეცის ქიმზე მივაყუდებ, ფიქრის კიბეს, ამოვალ და თავად გეტყვი - მაპატიე! |


