|
გაზეთის ფურცელმა მატარებელში შემატყობინა შენი სიკვდილი, კვნესივით გაწყდა ჩემს გულში ძარღვი, თვალწინ გაცოცხლდა შენი ხატი, ღვთისმშობელივით სათნო და უწყინარი;
შეძრული სული, გუბდებოდა ვაგონში სევდა, ღია ფანჯრიდან შემორბოდნენ შუქის მარცვლები და რიგ-რიგობით ირეკლებოდნენ ცრემლის წვეთებში...
მიათრევდა მწუხარების ტვირთს და მისი მძიმე ბორბლები გაუთავებლად იმეორებდნენ შენს სახელს, პეპელასავით მსუბუქსა და ჰაეროვანს: ი-ნო-ლა, ი-ნო-ლა, ი-ნო-ლა… |


