|
არა, არც ძველი ჩუმი წყენა, და არც - ახალი, არა, არც ხსოვნის ცივი ფერფლის ჟინი მთარსავი... ... (ღამეა ძველი, დამტვრეული, ცამდე მაღალი, და მტკივან მხარზე მთვარე უზის პეპელასავით)...
ცივი წვეთები, (დრო ისეც გვაცლის გამოსაცლელს სულს და არაქათს), თქვენ თქვენს ერთადერთ აბნეულ გზებს ისევ ნებდებით, მეც, აბნეული გზების გარდა, სხვა გზა არა მაქვს;
ან ქირქილი, ანუ ტაშები როცა სიზმრებში გაფრენილი წლების რიგია... როცა სიცოცხლეს ომობანას ვეთამაშები, და ჯერ სიკვდილთან ნაღდი ომი არ წამიგია.
შებინდების უხმო ხარხარი, როს ისევ მახსოვს გახარებულ მკერდის სავსავი... ... (ღამეა ძველი, დამტვრეული, ცამდე მაღალი, და მტკივან მხარზე მთვარე უზის პეპელასავით)... |


