|
(ლერი ჯალაღონიას)
არც პარტერი, არც ხავერდი ბენუარის, არც ცისფერი შეკივლება დეზდემონას პენუარის...
ტატოს ლექსის ღაღადებით, ვერ ვაცდუნებთ მარგარიტას ფიროსმანის ნახატებით -
მეძავი და მოდებილო, და მაესტროს ჯიბრზე, რადგან, ტრაგედია ვოდევილობს...
თუმც ვიცოდით - ვერასოდეს მოვნახავდით, ამ ძებნაში მხოლოდ შხამი გამოვძებნეთ, ორნახადი...
ვინც რომ ბედის ბროლი ბედის ბორბალს მიამტვრია, ეს ცხოვრება ბერიკების უსახური თეატრია,
იგავს კუს და მორიელის, ხან ექსილეს ბოღმა გვახრჩობს, ხან ქირქილი მოლიერის...
თითქოს მტვერი აკმიესო, ეს სიბერეც შექსპირივით დაგვჩხავის და დაგვპიესობს... |


