|
შედედებული დღეების გუბე, ტალახი, ბზე და ქოხი ალიზის... უნთია ბინდის გაგუდულ ღრუბელს ჩამქრალი ცეცხლი ჩამავალი მზის...
და კვამლი მიაქვს ცისკენ ტარტაროზს... სადაა ერთი თეთრი ყვანჩალა, რომ ეს შავი დრო დააყრანტალოს!..
თუმცა დუმილის გემო გემძაღა, თუმცა პულსივით გახსოვს და გიცემს, რომ შავ-თეთრ კადრში შავად შენცა ხარ...
გამოგახედებს ბოლო სიმწრიდან: - რაც ღმერთს უდრიდა და არსებობდა ის - არარსებულს უდრის პირწმინდად...
და ღრუბლის ხვრელში ავი თვალი ზის... ...საღამო, ბზე და, დღეების გუბე, ჩამქრალი ცეცხლი ჩამავალი მზის!.. |


