|
ჰაერივით მაკლდა ბედი, უბედობის ასთმა მქონდა, დარდი მქონდა თმაზე მეტი, თუმცა ბევრი არც თმა მქონდა.
მეც რომ დაფნით შეგემოსე... ვწევარ ახლა ოთხ ფიცარში გაშხვართული ჩემ გემოზე...
მხედავ ღვთისგან გადაჯეგილს, ნუ მაწუხებ, თუ კაცი ხარ, და სხვის ქვაზე გადაჯექი... |


