კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ხუთშაბათი, 19 ნოემბერი 2026 00:02

 

მღიმარე თვალი, კეთილი სახე...

მე ბავშვობისას ის ერთხელ ვნახე.

ტაშისკრის კართან გვენთო კოცონი,

ტაშმა აგვიწვა ხელისგულები,

სიცოცხლის ბაგით დასაკოცნელი

მაღლა ვისროლეთ თაიგულები.


მოჩქეფდა მტკვარი დაუდუმარი,

მთებზე საღამო იწვა ბნელ-მუქად,

იმ დღეს ესტუმრა ბანაკს სტუმარი,

ნორჩ ტყეში ჩადგა დიდი ბერმუხა.


ვაშას ძახილი გაიჭრა ველზე,

მთებზე არბოდა სიო ველისა.

ღაწვალეწილმა დავკიდე ყელზე

მას ყელსახვევი პიონერისა.


გააჟრიალათ ბალახებს რძიანს,

კოცონის შუქზე აცეკვდნენ ხენი;

მერე მუხლებზე დამისვა ძიამ

და მხარზე ნაზად დამადო ხელი.


ბევრი ამბები გვიამბო ბავშვებს,

ბავშვად გადიქცა კაცი ამხელა

და მშობლიური ღიმილით სავსემ

კიდეც გვაცეკვა, კიდეც გვამღერა.


გვითხრა, რომ ხალხი მუდამ ახსენებს

სწავლის არსენებს, შრომის არსენებს,

დაიზარდეთო, მშობელი ხალხის

და ქვეყნის ტრფობა ნურც მოგასვენებთ


...და ვიგონებდი იმ ღამეს ბევრჯერ,

გვქონდა სიმღერა, ცეკვა თუ ლახტი,

მე მას სიზმარშიც კალთაში ვეჯექ

და თან არსენას ბიჭებსაც ვახლდი.


მუდამ უკვდავი, რომ არის, ვიცი,

დამტყვევებელი ჩვენი გულების,

მაგრამ... სად ვნახო სამარე მისი, -

მივიდე, მოვრთო თაიგულებით...

კეთილი გული, კეთილი სახე...

მე ბავშვობისას სულ ერთხელ ვნახე.

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen