|
განა შენთვის გული არ მითხოვია, ეგ თვალები რა სინაზით დახარე?! აბა, ქუჩებს ისე როგორ მოვიარ, შენი ქუჩა თუ არ მოვინახულე.
წვეთებია, ჩემს გულს რომ ახარატებს, შენ არა ხარ, შენ სადა ხარ აქამდის, ნამქერს ვატან ჩემი გულის ბარათებს.
მზის სხივები გულს ედება მძივებად, ისე, როგორც არ მეძინა წუხელის, ამაღამაც აღარ დამეძინება. |


