|
შეცურდა ნისლებში კალთები მწვერვალთა, გვიმრებმა ფოთლები მოწყენით დახარეს. - იწვიმებს? - ჰო, ალბათ, ცა ცრემლებს მოიდენს, ამ დღეებს, ავდრიანს, უშენოდ რა გალევს?! - იწვიმებს? - მერე რა! თუ ზეცა ატირდა, ეს გულიც მწუხარებს, რამდენი ხანია, რაც მსურდა, ვინც მწადდა, გაქრა და წავიდა, იმ დღეთა სიშორე ვერ ამიტანია. |


