|
ისევ აპრილი, ისევ აშლილა საგაზაფხულოდ გუნდი წეროთა, ღვინის ჭიქაში ამოქარგულა შენი სახელი სადღეგრძელოდა.
აღარ მაღირსა ეშხი ყვავილთა და როგორც გედი, ფრთა მოტეხილი, ობლად გამწიროს უცხო ნაპირთან.
ოცნების ფერად ეგ სილამაზე, წამების ჯვარი, შენი ტრფობისა, მიტარებია სოფლის შარაზე.
წახველ, მაგ თვალთა გაქრა სინაზე, მაგრამ მე მაინც ისევ მინდიხარ, ისვ მიყვარხარ მტრების ჯინაზე. |


