|
მასწავლებელს ეცინება და ხმაც უცინისო: - ჩანთა ასე გაბერილი რატომა გაქვს, ხვთისო?
იყურება ძირსო… და გაისმა კლასში ხმები: - ფისო უზის, ფისო!
და იქ, წიგნის ძირსო, იწვა თვალებმინაბული, პაწაწინა ფისო.
უფრო დაბლა ხრისო, მასწავლებლის ჩრდილს უყურებს, აქსუტუნებს ცხვირსო.
და ხმაც უცინისო: - ცხოველების სიყვარული კარგი არის, ხვთისო! |


